Terwijl de herfst het bladerdak schildert in tinten van amber en kastanjebruin, lonkt de Franse regio Grand Est met een kampeerervaring dicht bij huis. Een korte rit naar onze zuiderburen brengt je naar een streek waar natuur en cultuur naadloos samenvallen. Samen met mijn viervoeter Pinda en een druppelcaravan trok ik door dit noord-Franse gebied, waar glooiende heuvels baden in het goud van champagne-wijngaarden en elke stad haar geschiedenis met trots etaleert.

De Franse regio Grand Est is een ware schatkamer van diversiteit, die zich uitstrekt van de historische charme van Reims in het westen tot de levendige straten van Straatsburg en de rustgevende hoogten van de Vogezen in het oosten. Dit uitgestrekte gebied is een lappendeken van het authentieke Franse platteland, bezaaid met brede heuvels en serene meren, een uitnodigende bestemming voor kampeerliefhebbers die het een keertje liefst niet te ver willen zoeken. Hier, te midden van weidse landschappen en het rijke culturele erfgoed, belooft elke horizon een nieuw avontuur.

Ik trek van het eeuwenoude centrum van Reims, met zijn koninklijke kathedraal en champagnehuizen, naar de rustige meren van de Haute-Marne. Je voelt het al, de Grand Est is rijk aan een caleidoscoop van ervaringen. Dit gebied nodigt reizigers uit om de tijdloze schoonheid van het Franse landschap te ervaren, verweven met de rijkdom van zijn geschiedenis en de hartelijkheid van zijn mensen. Wij kiezen ervoor deze streek te verkennen met een unieke druppelcaravan van Droplife, die ons naast veel bekijks ook een welgekomen luxe schenkt.

Tijdreizen in Reims

Terwijl we de heuvels van de Franse Ardennen achter ons laten, waar de lokale boeren pas de suikerbieten van het land hebben genomen, torent er in de verte plots een statige kathedraal op. We naderen Reims, een stad met een geschiedenis die zo diep geworteld is in het Franse koninkrijk dat haar bijnaam ‘la cité royale’ niet meer dan passend is. Hier, in het hart van de Champagnestreek, vond de kroning van Franse koningen plaats, een traditie die de tijd heeft doorstaan en die Reims een prominente plaats heeft gegeven in de annalen van de Franse geschiedenis.

Ik beslis het voorspel over te slaan en onmiddellijk de imposante kathedraal te bezoeken. Dit meesterwerk van gotische architectuur, staat als een tijdloze getuige van de historische diepgang van de stad. Met zijn torenhoge spitsen en gedetailleerde glas-in-loodramen is deze kathedraal niet alleen een religieus icoon, maar dus ook de plek waar generaties Franse koningen de kroon op hun hoofd geplaatst kregen. Naast de kathedraal staat het standbeeld van Jeanne d’Arc, de heldin die een cruciale rol speelde in de kroning van Karel VII in deze kathedraal en daarmee een onuitwisbaar merkteken achterliet op de Franse nationale identiteit.

Maar Reims is meer dan de kathedraal alleen. Het is een levendige stad, met tal van gezellige straten, lokale culinaire heerlijkheden en grote parken. De herfst is misschien wel het ideale moment om de stad te bezoeken. De toeristen lopen je niet voor de voeten voor een zoveelste selfie, en de voertaal is het Frans. En dat hoort zo, in een stad die erg Frans aanvoelt. Ik beslis op ontdekkingstocht te gaan door de stad, en me over te geven aan de warme sfeer die in de straten hangt.

Roze koekjes en brede boulevards

Al snel voel ik de echo’s van de geschiedenis in de gebeeldhouwde stenen en de statige bogen. De straten van het centrum leiden mij langs boetieks en cafés, elk met hun eigen verhaal. In het hart van de stad tref ik gezellige pleinen aan, waar ik even pauzeer voor een kopje koffie. Het is nog net iets te vroeg voor een glaasje champagne, die andere lekkernij waarvoor Reims wereldberoemd is.

Nieuwsgierig als ik ben, lokt de geur van verse patisserie me een beetje verder naar binnen in een charmante bakkerij. Hier proef ik de beroemde Biscuits Roses de Reims. Deze roze koekjes, zacht van textuur en subtiel van smaak, zijn een ware delicatesse en zeker de moeite waard om even van te genieten.

Bewonderend wandel ik langs eeuwenoude gebouwen en over groene boulevards, en ontdek ik parken waar locals genieten van de rust. Kunst en cultuur bloeien hier, daar kan je niet omheen, met galerieën en musea die een rijk cultureel erfgoed verraden.

Naarmate de dag vordert, komt het culinaire hart van Reims tot leven. In de bistro’s en restaurants proef ik de lokale keuken, waar elk gerecht een verhaal vertelt over de regio. Ik ga voor de potée champenoise, een stoofpotje van varkensvlees en winterse groentjes. Maar, hoe kan het ook anders, als aperitiefje geniet ik van een glaasje bubbels, het kroonjuweel van Reims dat rijkelijk stroomt in deze stad. Het doet me denken dat dit bruisende drankje perfect de levendige ziel van de stad weerspiegelt. Of stijgt de alcohol al te snel naar mijn hoofd?

Wanneer de avond valt, baadt de stad in een gouden gloed en de lichten weerspiegelen op de oude gebouwen. Een prachtige afsluiting van een dag vol ontdekkingen. Ik leg me op een gratis parking net buiten het centrum op het tweepersoonsbed van de druppelcaravan en sluit mijn ogen. Deze kampeertrip is uitstekend begonnen.

Tussen de wijnranken

De volgende ochtend ontwaak ik met het getik van regendruppels op de caravan. Dit typische herfstweer kan mijn gemoed echter niet kelderen aangezien er een leuke dag op het programma staat: een bezoek aan Montagne de Reims, het beschermde gebied waar glooiende wijngaarden, uitgestrekte bossen, en historische dorpen elkaar afwisselen.

Mijn eerste bestemming? Sacy! Eenmaal aangekomen, en met de herfstlucht die mijn longen vult, trek ik mijn stevige wandelschoenen strakker. De beboste heuvels zijn mooi, maar het terrein is vandaag verraderlijk drassig. Ik wandel door een lappendeken van wijnranken, waar sommige ongeoogste druiventrossen nog nazinderen van de zomerzon. Het aanzicht is echter wondermooi, en op deze frisse novemberdag is er haast niemand te bespeuren.

Vrije kampeerplekken zijn er tussen de rijen wijnstokken ook voldoende, weliswaar zonder voorzieningen. Net daarom komt de druppelcaravan (met zijn buitenkeuken) goed van pas. Het belooft een rustige en donkere nacht te worden, met slechts het blazen van de wind en het gesnurk van mijn viervoeter als gezelschap.

In de ochtend, terwijl de dauw nog aan de rosse bladeren kleeft, trek ik verder naar Verzenay, en Verzy. Deze charmante dorpjes voelen aan als een openluchtmuseum. De Moulin en Phare van Verzenay rijzen op als monumenten van eenvoud, en bieden een prachtig uitzicht op de weidse velden van de Montagne.

Kronkelige bomen en bijzonder museum

Met mijn hond aan mijn zijde trek ik naar de Faux de Verzy, een bos waar opmerkelijke beukenbomen met gedraaide en vervormde takken een uniek natuurverschijnsel vormen. Ideaal voor een stevige wandeling. Helaas wandel ik verkeerd, en kom ik terecht in een hevige regenbui. Soms valt er al eens iets tegen, op zo’n kampeeravontuur. Eenmaal opgedroogd beslis ik de buitenlucht te laten voor wat het is, en zuidwaarts te trekken, voor een wel heel origineel museumbezoek.

Ik weersta de verleiding van de talrijke champagnehuizen onderweg, en wend mij tot Pressoria. Dit bijzondere -en nagelnieuwe- belevingsmuseum in Ay-de-Champagne onthult op interactieve wijze de ziel van de wijn. Kennis en zintuigen vermengen zich hier, en ik geniet van deze geanimeerde manier om meer te weten te komen over de kweek en oogst van de bubbelende specialiteit. Het bezoek werd afgesloten met – hoe kan het anders – een aangenaam proefmoment dat me perfect in de stemming bracht om de gezelligheid van de druppelcaravan op te zoeken en de dag af te sluiten.

De ochtend erna flaneer ik nog even door Épernay, een must voor elke champagneliefhebber en een plaats waar elke straatsteen geschiedenis ademt. Ik hou het echter bij een korte wandeling, want ik verheug me om oostwaarts te trekken. Richting bos en meer.

Vogelzang en kabbelend water

De laatste halte voor dit kortstondig kampeeravontuur was het Lac Du Der, een enorme waterplas op ongeveer een anderhalf uurtje rijden van Reims. Ook de tocht ernaartoe was erg knap, want je rijdt op smalle landwegen van dorp naar dorp. De hemel voor al wie houdt van het noord-Franse platteland.

Het meer zelf, bekend als het grootste kunstmatige meer van Europa, is een populair toevluchtsoord voor kampeerders, vooral uit de Lage Landen, vanwege zijn uitgestrekte wateroppervlakte en meanderende oevers die uitnodigen tot ontspanning en avontuur. Zo tref je hier (zelfs in de herfst) tientallen windsurfers aan.

Aan de noordwestkant van het meer, in Port de plaisance de Sainte-Marie-du-Lac-Nuisement, vond ik een nachtelijke rustplaats met uitstekende voorzieningen voor kampeerders. Deze locatie ligt dicht bij het hart van de Haute-Marne en biedt een perfecte balans tussen natuurlijke schoonheid en comfort. Een verkennende wandeling om daarna zelf een potje te koken? Yes, please. Het goede leven. Bovendien belooft onze weer-app een zonnige dag morgen!

De ochtend breekt aan en ik beslis naar de andere kant van het enorme meer te trekken. Ik stuur richting het groenere Presqu’île de Champaubert, waar de mogelijkheid tot wildkamperen met de druppelcaravan een extra dimensie aan de kampeer-ervaring geeft.

Ik besluit mijn wandelschoenen aan te trekken. Mijn trouwe viervoeter kijkt me bij het vertrek enthousiast aan, en samen trekken we er urenlang op uit om de frisse boslucht diep in te ademen en te turen naar de duizenden vogels. Het meer is namelijk niet alleen bien connu vanwege de recreatieve mogelijkheden zoals wandelen en fietsen, maar ook vanwege zijn rol in de vogeltrek. Eind oktober en begin november wordt het Lac Du Der namelijk bezocht door tienduizenden kraanvogels die even op adem komen tijdens hun trektocht naar het zuiden. Deze periode is tevens ideaal om er te gaan kamperen vanwege de afwezigheid van muggen, de overvloed aan prachtige fauna & flora, de nog steeds relatief aangename temperaturen en de algemene rust.

Met een hoofd vol nieuwe herinneringen en een gevoel van voldoening, koppel ik de caravan ’s anderendaags weer aan mijn wagen. Nu richt ik mijn kompas naar huis, terug naar België. Met een laatste blik op het glinsterende water start ik mijn terugreis. Tot ziens, prachtige streek, tot onze paden weer kruisen.

____________________________